Çoğu zaman, dağınık görünen odaların çoğunda sorun eşya fazlalığı değil, saklama düzeninin eksikliğidir. Duvar rafı ile ilgili gizli depolama alanları kurgulandığında oda kendiliğinden toparlanmış gibi görünüyor. Görünmeyen ama işi bitiren saklama çözümlerine yakından bakıyoruz.
Bununla birlikte, duvar rafı konusunda maliyeti asagi cekmenin en etkili yolu, her seyi ayni anda yapmak yerine oncelik sirasi belirlemektir. Mekanin kullanimini dogrudan etkileyen isler once, gorsel dokunuslar sonra planlanir. Bu yaklasim hem nakit akisini rahatlatir hem de hatali harcamayi azaltir.
Genel olarak, sertifikali ahsap, dusuk salimli boya ve geri donusturulmus tekstil secenekleri artik kolay bulunuyor. Duvar rafı secerken bir parcayi iki kez almak yerine bir kez dogru almak en cevreci karardir.
Pratikte, ısik plani da mevsime gore degisir; gunun kisaldigi aylarda ikinci ve ucuncu isik kaynaklari devreye girmelidir. Duvar rafı ile ilgili mevsimlik parcalari etiketli kutularda saklamak, gecisi birkac saate indirir.
Mekani her mevsim bastan kurmak gerekmez; degisen sey agirlikla dokular, renk sicakligi ve isik miktaridir. Kis aylarinda kalin orgu, yun ve kadife katmanlar sicaklik hissini artirir. Yaz doneminde ayni alani keten, pamuk ve acik tonlarla hafifletmek yeterlidir.
Bitkileri tek tek dagitmak yerine ikili ucli gruplar halinde konumlandirmak daha guclu bir etki verir. Saksi malzemesini mekanin genel diliyle esleştirmek de dagilim hissini onler.
Çoğu zaman, harcamayi kalici ve degistirilebilir olarak ikiye ayirmak isinizi kolaylastirir. Duvar rafı ile ilgili butcenizin buyuk kismini gunluk kullanilan ve yillarca duracak parcalara, kucuk kismini mevsimlik degisen dokunuslara ayirin.
Kapali ve acik depolamayi dengelemek onemlidir; her sey vitrinde olursa mekan yorucu hale gelir. Duvar rafı ile ilgili duzende gunluk kullanilan esyayi el yuksekligine, mevsimliği ust raflara almak isleyisi hizlandirir.
Gorsel sadeligin sirri cogu zaman iyi planlanmis saklama alanlarindadir. Duvar rafı konusunda her esyanin belirli bir yeri oldugunda oda kendiliginden derli toplu gorunur.
Eski bir dolap ya da elden dusme bir sandalye, seri uretim agirlikli bir odaya karakter katar. Duvar rafı ile ilgili arayista bit pazarlari, ikinci el gruplari ve antikacilar surprizli sonuclar verir.
Sıklıkla, mobilya düzenini değiştirmek yerine tekstil ve aksesuar üzerinden hareket etmek en pratik yöntemdir. Kışın kadife, yün ve koyu tonlar; yazın keten, pamuk ve açık renkler mekânın algısını hızla dönüştürür. Yastık kılıfları, ince örtüler ve birkaç vazo değişimiyle bütçe zorlamadan yeni bir hava elde edilir.}
Genel olarak, sağlıklı bir aydınlatma planı genel, görev ve vurgu olmak üzere üç katmandan oluşur; sadece tavan lambasına güvenmek mekânı düz ve soğuk gösterir. Okuma köşesine ayaklı lamba, mutfak tezgâhına bant aydınlatma, raf ve tabloya spot eklemek derinlik yaratır. Ampullerde 2700 ile 3000 kelvin aralığı yaşam alanları için daha huzurlu bir atmosfer sunar.
Genellikle, en yaygın hata ölçü almadan mobilya satın almak ve tüm parçaları duvara yaslamaktır; bu düzen odayı hem boş hem de dağınık gösterir. Halının küçük seçilmesi, perdenin pencere hizasından asılması ve tabloların çok yükseğe yerleştirilmesi de oranları bozar. Alışverişe başlamadan önce basit bir kroki çizmek bu hataların büyük bölümünü önler.
Mümkün, ancak stilleri birbirine bağlayan ortak bir unsur belirlemek şart; bu genellikle sınırlı bir renk paleti, tekrar eden bir malzeme veya benzer bir çizgi kalınlığıdır. Örneğin rustik bir ahşap masayı modern sandalyelerle birleştirirken ikisinde de aynı ton ağırlığını korumak dengeyi sağlar. Bir stili baskın, diğerini destekleyici konumda tutmak da karmaşadan kaçınmanın en kolay yoludur.}
İlk bakışta, keskin köşeli sehpalar, devrilebilen uzun aksesuarlar ve ince ayaklı mobilyalar yerine sağlam, yuvarlak hatlı parçalar daha güvenli olur. Zeminde yıkanabilir halı veya kolay silinen yüzeyler, kumaşlarda ise tüy tutmayan ve su itici kaplamalı seçenekler işi kolaylaştırır. Değerli obje ve bitkileri erişilemeyen raflara taşımak da baştan alınacak basit bir önlemdir.}
İlk bakışta, tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Çoğu zaman, Diyarbakır gibi ışığın ve nemin belirleyici olduğu yerlerde, malzeme seçimini estetiğin yanı sıra dayanıklılık üzerinden değerlendirmek gerekir.